Debaty sejmoweSiodma Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie umieszczenia podregionu białostocko-suwalskiego w grupie jednostek administracyjnych mogących korzystać z najintensywniejszej pomocy regionalnej

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją pana posła Sergiusza Plewy w sprawie umieszczenia podregionu białostocko-suwalskiego w grupie jednostek administracyjnych mogących korzystać z najwyższej intensywności pomocy regionalnej przekazuję poniżej odpowiedź odnośnie do tej kwestii:

   W dniu 20 lutego br. Rada Ministrów przyjęła projekt rozporządzenia w sprawie pomocy regionalnej dla przedsiębiorców. Rozporządzenie, konkretyzując postanowienia zawarte w art. 12 ustawy, uznaje za dopuszczalną pomoc konieczną dla pobudzenia długookresowego rozwoju obszarów charakteryzujących się poziomem produktu krajowego brutto (PKB) na jednego mieszkańca niższym niż 75% średniego PKB na jednego mieszkańca we Wspólnotach Europejskich jako całości (art. 12 ust. 1 ustawy) wyznacza obszary kwalifikujące się do udzielania pomocy regionalnej na poziomie NTS 2, czyli na poziomie województw. W chwili obecnej wszystkie województwa spełniają to kryterium.

   W związku z różnym poziomem rozwoju poszczególnych podregionów Polski została zróżniocowana dopuszczalna intensywność pomocy.

   Podstawą ustalania maksymalnej intensywności pomocy był miernik rozwoju (MR) poszczególnych podregionów. Po analizie wskaźników statystycznych, które należy brać pod uwagę do ustalania maksymalnej wielkości pomocy dla podregionów, konstrukcję miernika rozwoju oparto na następujących wskaźnikach statystycznych:

   a) wartości produktu krajowego brutto w podregionach w przeliczeniu na jednego mieszkańca (w złotych na mieszkańca) w 1998 r. (MP 43 z 30 grudnia 2000 r.).

   b) stopie bezrobocia, udziale bezrobotnych bez prawa do zasiłku w ogólnej liczbie bezrobotnych oraz udziale bezrobotnych w wieku poniższej 24 lat w ogólnej liczbie bezrobotnych w podregionach, w przypadku tych wskaźników miernik rozwoju wykorzystuje informacje o średnich poziomach w latach 1998-2000).

   Miernik rozwoju został zdefiniowany w sposób następujący:

   MR = 0,5 x rozwój gospodarczy + 0,5 x rynek pracy

   gdzie:

   rozwój gospodarczy oznacza zdolność danego podregionu do generowania dochodu, charakteryzowaną przez poziom PKB na jednego mieszkańca.

   rynek pracy = 1/3 stopa bezrobocia zarejestrowanego + 1/3 udział bezrobotnych bez prawa do zasiłku w ogólnej liczbie bezrobotnych + 1/3 udział bezrobotnych w wieku do 24 lat w ogólnej liczbie bezrobotnych,

   liczby 0,5, 1/3 stanowią wagi przypisane poszczególnym elementom MR.

   Ustalono trzy różne przedziały wartości MR unormowanego na przedziale (0,1) i każdemu z tych przedziałów zostały przypisane odpowiednio trzy poziomy maksymalnej intensywności pomocy (50%, 40%, 30%). Z wyliczeń MR wynika, iż zawiera się on głównie w przedziale I. Wyjątek stanowią podregiony m. Kraków, m. Gdańsk-Gdynia-Sopot i m. Wrocław, dla których MR należy do przedziału II oraz podregion m. Warszawa i m. Poznań, dla których MR należy do przedziału III.

   Czyli reasumując, dla regionu białostocko-suwalskiego został przewidziany w rozporządzeniu dopuszczalny poziom intensywności pomocy publicznej w wysokości 50%.

   Z poważaniem

   Podsekretarz stanu

   Tadeusz Donocik

   Warszawa, dnia 23 lutego 2001 r.